هیچ ثروتی چون عقل وهیچ فقری چون نادانی نیست .

هیچ ارثی چون ادب وهیچ پشتیبانی چون مشورت نیست.

همانا این دل ها همانند بدنها افسرده می شوند پس برای شادابی دل ها سخنان زیبای حکمت امیز را بجویید.

حکمت گمشده مومن است.حکمت را فرا گیر هر چند از منافقان باشد.

به مردم بهترین سخن را بگویید.

که دوست دارید با شما چنان بگویند.

هربلای کز تو اید رحمتی است.

هر که را فقری دهی ان دولتی است.

تو بسی زا ندیشه بر تر بو ده ای.

هر چه فرمانست خود فرموده ای.

زان به تاریکی گزاری بنده را.

تا ببیند ان رخ تابنده را.

تیشه زان بر هر رگ وبندم زنند.

تاکه با لطف تو پیوندم زنند.

گر کسی را از تو شد دردی نصیب.

هم سر انجامش تو گردیدی طبیب.

هر که مسکین و پریشان تو بود.

خود نمی دانست ومهمان تو بود.