استادی گفت

 صبحها که دکمه های لباسم را می بندم

به فکر اینم که چه کسی انها را باز خواهد کرد

 خودم یا مرده شور ؟

دنیا همین قدر غیر قابل پیش بینی است  

بهمه انهایی که دوستشان دارید بی بهانه بگویید دوستت دارم

بگویید در این دنیا ی شلوغ سنجاقشان کرده اید به دلتان

 بگویید گاهی فرصت با هم بودنمان کوتاهتر از عمر شکوفهاست

بگویید بودن ها را قدر بدانیم نبودن ها همین نزدیکی است